Nieuwsbrief 4: Over de laatste tijd

04-07-2017

Deel van het team, tijdens strategic plan retreat
Deel van het team, tijdens strategic plan retreat

Het is weer even geleden sinds mijn laatste nieuwsbrief. Tijd weer om jullie op de hoogte te brengen van wat er allemaal gebeurd is in de laatste drie maanden. In deze nieuwsbrief meer over evenementen, nieuwe functies, de Ghanese cultuur en regen.

"This is Ghana for you".
Een veel gehoord zinnetje dat je in allerlei situaties tegenkomt hier. Zo ook op een
vrijdagmorgen wanneer ik onderweg ben naar het VTC. Als ik daarnaartoe ga neem
ik twee verschillende trotro's. De tweede neem ik in het centrum vlakbij het
inloopcentrum van het project en daar moet je even wachten totdat hij vol is.
Vaak is dat een zo'n halfuur en dan vertrekken we. Onderweg wanneer we een klein
heuveltje oprijden begint de chauffeur wat slingerend heen en weer te rijden en
uiteindelijk zet hij de auto aan de kant: brandstof is op! Er gaat een
collectieve "eish" en gemopper door de bus en gelukkig is het tankstation niet
zo ver, dus de drivers mate wordt erop uit gestuurd met 2 jerrycans om benzine
te halen. Zo'n 30 minuten later kunnen we onze weg weer vervolgen. Zomaar een
situatie uit het dagelijkse leven. En dan hebben we de GMT nog: Ghana Maybe
Time. Ik ben natuurlijk wel gewend aan het Zaans kwartiertje maar GMT is weer
wat anders. Als je met iemand hebt afgesproken weet je bij voorbaat al dat je zeker een halfuur later van huis kunt vertrekken, of als iemand zegt: "I'm on my way" is deze persoon nog de was aan het doen of iets anders. Oftewel: ik ben nog niet onderweg.
Zoals nu wel duidelijk is heeft het begrip tijd dus een hele andere betekenis
hier. De mensen hebben hier de tijd en als we elkaar vandaag niet ontmoeten,
dan ontmoeten we elkaar morgen 'if its God will" natuurlijk. Ik ben er nu
langzamerhand wel aan gewend dat als iemand zegt om 10.00 uur starten we dat
het op zijn vroegst om 11.00/ 11.30 start, zo niet later. En als je bij iemand
langs gaat dan kun je eigenlijk niet weg zonder dat eerst water hebt gehad (een
Ghanees gebruik) en vaak gaat de gastvrouw meteen voor je aan de slag met koken
om de gast goed te verwelkomen en deze het naar de zin te maken.

Verder is het regenseizoen nu in volle gang. De nachten zijn koel en overdag
kan het ook frisser aanvoelen. Ik ben inmiddels aan de warme temperaturen
gewend dat ik het soms op regenachtige dagen fris (lees koud) vind. De regen
maakt het ook lastig voor mensen. Sommige wonen op plekken waar het
overstroomt, of de wegen zijn slecht en moddering. Ook is het leven hier
eigenlijk buiten met alle markten waar iedereen zijn producten verkoopt. Zodra
het regent zie je bijna niemand op straat of gaan mensen de deur niet uit.
Kortom niet gemakkelijk voor iedereen en zoals ze hier zelf zeggen: "Life e no
easy ooh". En dat is het zeker niet voor de meeste mensen. Dag in dag uit op de
markt te zitten om te proberen je eigen producten te verkopen die je buurman/
buurvrouw ook verkoopt en velen anderen met jou en aan het eind van de dag heb
je misschien een paar producten verkocht. Of dat je langs de weg je water
verkoopt samen met 9 anderen en dat zodra er een auto/ trotro langskomt je met
z'n allen op dat voertuig afvliegt in de hoop iets te verkopen, zodat je je
kinderen naar school kan sturen, eten kan kopen en een dak boven je hoofd hebt.
Een klein inzichtje in hoe de dingen hier werken: this is Ghana for you!

Over afstuderen, hete hoofden en proposal writing
De laatste drie maanden op het project waren vol met activiteiten. Ik heb de laatste periode het werk goed leren kennen. Zo hadden we in april de Internationale dag voor Straatkinderen waarvan de organisatie grotendeels in mijn handen lag in
afwezigheid van de Sr. Olivia (directrice) en Jessica (program manager). Een
hele uitdaging kan ik wel zeggen. Het heeft de nodige stress opgeleverd door
vertragingen, studenten begeleiden voor het eerst en omgaan met een cultuur en
bepaalde gewoonten die je niet kent of niet aan gewend bent. Hoe dan ook alles
is goed gekomen en we hebben een fantastische week gehad, waarin we met
jongeren ondersteund door het project langs verschillende scholen gingen, waar
veel schooluitval is te praten over de gevaren van de straat en het belang van
onderwijs. Na deze tijd hadden we paasvakantie waarna we in mei door gingen met
de strategic plan. We hebben met het team het plan gemaakt voor de komende 6
jaar voor het project. Dit betekende dat we een week in het VTC waren om
hieraan te werken. Aansluitend aan de strategic plan hebben we met de
administratieve staf waar ik nu volledig onderdeel van ben gewerkt aan een
belangrijk projectaanvraag (voor 3 jaar) gewerkt. Dit betekende twee weken in
het VTC werken en soms lange dagen maken. The mind was sometimes to hot (wordt
hier gezegd als je veel nadenkwerk moet verrichten).

Tussen de strategic plan en de projectaanvraag hebben we ook nog een organisatie uit Engeland gehad om voor de jongeren die door het project en Adamfo Ghana ondersteunt worden een workshop te organiseren over leiderschap, zelfvertrouwen en teamwork. En het belangrijkste niet te vergeten: op 13 mei hadden we het
afstudeerfeest van 14 meiden die na twee jaar hard werken klaar zijn om voor
zichzelf te beginnen. Het was een kleurrijke viering met familie, het team,
media, vertegenwoordigers van verschillende organisaties. De meiden straalden
en zijn nu naar hun verschillende communities gestuurd voor drie maanden 'work
and pay', zodat ze ervaring kunnen opdoen voordat ze hun materialen krijgen om
hun eigen zaken te starten. Het was een vermoeiende periode maar heel leerzaam.
In de laatste maanden waren veel dingen voor mij nieuw, zeker als het gaat om
projectmanagement, maar het was wel een leerzame periode en ik heb nu meer
inzicht in hoe het project werkt en wat daar allemaal bij komt kijken.Ondanks de vele uitdagingen hebben we ook veel plezier met z'n allen tijdens verjaardagen, bepaalde situaties die we tegenkomen zoals wanneer mensen mij voor het eerst ontmoeten en Sr. Olivia mij voorstelt en zegt dat ik uit NL kom en mensen haar en mij verbaasd aankijken en zeggen: "But she is black!" of wanneer een kind succesvol gere-integreerd is met zijn/ haar familie of jongeren met mooie studieresultaten langskomen op het Drop- In Centre of een meisje dat met haar moeder komt helemaal uit het noorden om het project te bedanken voor de steun. Nu maken we ons op voor de tien Spaanse vrijwilligers die voor een maand komen, een dezer gaat een nieuwe groep straatmeisjes in het VTC starten, de vakantieperiode komt eraan, zijn we bij het VTC bezig om een speelveld te organiseren, zodat de meiden ook aan sport kunnen doen en zal er vast van alles en nog wat op het padkomen.

Vakantie en verder nog
Rondom Pasen hebben we een paar dagen vakantie gehad van het werk. Ik heb toen
een dorp bezocht om even bij te komen van de hectische periode. Daarnaast ben
ik ook een paar dagen naar het strand geweest in de buurt van Takoradi om even
uit te waaien, want daar was ik wel even aan toe. Ook heb ik in Kumasi bezoek
gehad van Nederlandse studenten die onderweg waren naar hun verschillende
projecten meer in het noorden van Ghana. Ik ontmoet steeds meer mensen zo
gaandeweg en leer iedereen beter kennen en zij mij ook. Verder probeer mijn collega George met enige regelmaat in Accra op te zoeken om eens bij te praten. Het is toch wel fijn dat je met iemand die hetzelfde meemaakt dingen kan delen en
natuurlijk ook fijn om eens er tussenuit te zijn.

WIST JE DAT? 

  • Het VTC -producten produceert zoals tassen, schorten, tafelkleden, etuis etc.? Heb je interesse laat het mij weten.
  • Ik sinds kort de monitoring en evaluation officer ben van het project?
  • Mijn ouders en broertjes van 5 tot 23 augustus op bezoek komen?
  • Het nu het mango seizoen is?
  • Ik samen met twee andere Nederlanders de eerste gasten waren sinds lange tijd in het Bethany House van Hope for Life?

Tot slot
De eerste negen maanden zijn voorbij gevlogen en over nog eens drie maanden ben
ik hier alweer een jaar. Over het algemeen gaat het hartstikke goed met mij en
heb ik het hier goed naar mijn zin en worden veel dingen mij steeds meer eigen.
Natuurlijk zijn er ook weleens momenten dat je familie en vrienden mist, je maar
het is ook wel fijn om hier onderdeel van te mogen zijn en een hele andere
wereld te mogen ontdekken en ervaren.

Bedankt voor het lezen van mijn nieuwsbrief en jullie donaties voor mijn project! 


Lieve groetjes en tot over drie
maanden,

Edna